Motyle dla Hospicjum

Obrzęk limfatyczny

Blog wolontariusza

Forum

Finansowanie

Partnerzy

Profesor Jacek Łuczak Honorowym Obywatelem Miasta Poznania

Profesor Jacek Łuczak, wieloletni szef Katedry i Kliniki Medycyny Paliatywnej, Hospicjum Palium, Akademii Medycznej w Poznaniu oraz prezes Polskiego Towarzystwa Opieki Paliatywnej Oddział w Poznaniu otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Miasta Poznania.

To wyjątkowe wyróżnienie, przyznawane od lat wybitnym poznaniakom, zostanie wręczone Panu Profesorowi w dniu imienin patronów Poznania, 29 czerwca. Podczas uroczystej sesji Rady Miasta tytuł Honorowego Obywatela otrzyma również profesor nauk historycznych, Lech Trzeciakowski.

Pan profesor Jacek Łuczak to postać wyjątkowa. Jego piękny portret rysuje się w pracy Romualda Klekowickiego – wolontariusza i opiekuna medycznego w Hospicjum Palium.

Profesor Jacek Łuczak współtwórca współczesnej koncepcji opieki hospicyjnej w Polsce

Prof. dr hab. med. Jacek Łuczak przepracował 43 lata w zawodzie lekarza. Od 1965 roku nauczyciel akademicki Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu. Specjalista z zakresu chorób wewnętrznych, anestezjologii i intensywnej terapii, kardiologii oraz medycyny paliatywnej. Współorganizator i ordynator Oddziału Reanimacji Kardiologicznej w I Klinice Chorób Wewnętrznych (1967-72), kierownik zespołu anestezjologów, współpracującego z Kliniką Chirurgii Gastroenterologicznej (1978-1984), kierownik Zakładu Pomocy Doraźnej i Zespołu Anestezjologicznego przy Klinice Onkologii (1985-1990), od 1991 roku kierownik Kliniki Opieki Paliatywnej i Intensywnej Terapii Onkologicznej przy Katedrze Onkologii, obecnie Katedry i Kliniki Medycyny Paliatywnej.

Autor około 400 prac – monografii, skryptów, rozdziałów w podręcznikach i skryptach, prac poglądowych, komentarzy, tłumaczeń, streszczeń wystąpień zjazdowych – krajowych i zagranicznych. Działalność naukowa początkowo dotyczyła wprowadzania do praktyki klinicznej nowatorskich metod leczenia kardiologicznego i znieczulania, intensywnego nadzoru kardiologicznego, terapii oraz reanimacji kardiologicznej u chorych w stanach zagrożenia życia oraz poddawanych anestezji.
Od 1987 roku głównym przedmiotem zainteresowania staje się problematyka związana z leczeniem bólu oraz opieką i medycyną paliatywną oraz hospicyjną. Ta pionierska działalność zaowocowała utworzeniem w Poznaniu pierwszego w Polsce Oddziału Opieki Paliatywnej oraz powołaniem Kliniki Opieki Paliatywnej.

Poznański model

Poznański model opieki paliatywnej i hospicyjnej, oparty na wzorcach zaczerpniętych z doświadczeń Prof. V. Ventafridda z Mediolanu, posłużył przy organizowaniu następnych tego typu zespołów w Polsce. Kolejne inicjatywy to powołanie Polskiego Towarzystwa Opieki Paliatywnej, któremu przewodniczył przez trzy kadencje, utworzenie grupy doradczej przy Ministrze Zdrowia – Krajowej Rady Opieki Paliatywnej i Hospicyjnej, której od trzech kadencji przewodniczy. Od 1994 do 2001 r. specjalista i konsultant krajowy w dziedzinie medycyny paliatywnej. Inicjatywy i działania profesora Jacka Łuczaka miały i mają istotny wpływ na rozwój opieki paliatywnej i hospicyjnej w Polsce. Nowatorskie badania naukowe prowadzone w Klinice dotyczą leczenia bólu nowotworowego i szeregu innych ważnych problemów związanych z leczeniem objawowym. Profesor Łuczak jest promotorem 8, w tym sześciu ukończonych prac doktorskich. Ważną dziedziną aktywności profesora Łuczaka jest działalność dydaktyczno-wychowawcza, obejmująca zarówno nauczanie studentów, lekarzy oraz personelu pomocniczego, jak i propagowanie idei i filozofii opieki paliatywnej w społeczeństwie.

Niepowtarzalne przeżycie

Praca z Profesorem Łuczakiem jest niepowtarzalnym przeżyciem. Jest to człowiek i lekarz w jednej osobie. Wiele osób boi się słowa „hospicjum”, boi się śmierci. Choroba ich przeraża. Nie mówią, co im dolega, ukrywają prawdę o raku czy bliskiej śmierci. Rodziny również zatajają przed bliskimi, którzy chorują na chorobę nowotworową, prawdę i odbierają im szansę na właściwe pożegnanie się ze światem, na załatwienie niedokończonych spraw, na powiedzenie czegoś ważnego przed śmiercią. Profesor postanowił to zmienić. Pokazuje ludziom, że chory człowiek jest bardzo ważny dla lekarzy, pielęgniarek i pozostałego zespołu. Pacjent jest podmiotem, a nie przedmiotem. Choroba nowotworowa nie jest wyrokiem i karą. Zatem celem pracy lekarzy i pielęgniarek, nie jest walka z rakiem, ale uśmierzanie dokuczliwego bólu i walka o człowieka i jego najbliższych.

Właściwe pożegnanie

Człowiek ma prawo godnie się rodzić, godnie żyć i godnie umierać. Nieważne czy w domu we własnym łóżku, czy u na oddziale stacjonarnym w Hospicjum Palium. Sukcesem jest, kiedy pacjent odchodząc ze świata jest przygotowany i pogodzony. Profesor Łuczak wraz z zespołem, w swojej pracy w hospicjum domowym, jak i na oddziale stacjonarnym dał szansę pacjentom na właściwe pożegnanie.

Profesor Łuczak jest człowiekiem przez duże C, niezależnie od stanowiska i prestiżu, jaki posiada w Polsce i na całym świecie. W swojej pracy, w domu chorego, jak i na oddziale stacjonarnym, zajmuje się nie tylko farmakologicznym uśmierzaniem bólu, ale również nie mniejszym problemem, jakim jest przygotowanie pacjenta i jego rodziny do życia w obliczu śmierci i umierania. Lekarze, pielęgniarki, psycholodzy niezwiązani z pracą w hospicjum, z obcowaniem z chorobą nowotworową, ze śmiercią, często nie potrafią mówić prawdy chorym i ich rodzinom, i przez to odbierają im szansę do godnego przygotowania się do zakończenia podróży, jaką jest nasze życie na Ziemi. Personel medyczny i wolontariusze pracujący pod przewodnictwem Profesora zdobywają umiejętności radzenia sobie w obliczu cierpienia i śmierci. Na szkoleniach wolontariuszy adepci dowiadują się, że pacjent jest najważniejszą osobą. Pacjent przytomny ma prawo zadecydować czy chce przebywać w hospicjum czy w domu. Oczywiście to lekarz ostatecznie podejmuje decyzję, ale musi się liczyć z wolą pacjenta. Pacjent jest bardzo ważną osobą.

Przede wszystkim pomoc

Profesor Łuczak w swojej pracy dydaktycznej, jak i z pacjentem pokazuje, że nie boi się cierpienia i śmierci, rozmawiając o niej i będąc przy niej. Na pewno takie podejście do śmierci, przez profesora medycyny, przełamało tabu panujące od wieków w medycynie. Jest jednym z pierwszych lekarzy, którzy przekazywali studentom medycyny, że śmierć nie jest porażką lekarza, ale jest częścią życia. Pacjent jest człowiekiem do końca, do końca swoich tchnień. Będąc z Profesorem przy łóżku pacjenta, widzimy jak potrafi się schylać nad człowiekiem cierpiącym. A co najważniejsze widzi wołanie o pomoc, widzi ból duchowy drugiego człowieka. Wspiera umierających ludzi niezależnie od ich statusu ekonomicznego i socjalnego. Nie ważne, kto kim był wczoraj, ważne, że dzisiaj jest chory na nieuleczalną chorobę i potrzebuje pomocy.

Towarzyszenie

Profesor Jacek Łuczak uczy i pokazuje, że człowiek w chwili śmierci nie powinien być sam i nie może być sam. Praca z rodzinami polega między innymi na przygotowaniu ich do pogodzenia się z odejściem najbliższych, do trwania przy nich do końca. Smutek po odejściu bliskiego jest wielki, jest intymnym i osobistym przeżyciem. Ale ci ludzie nie zostają sami. Jesteśmy przy nich my, wolontariusze i personel medyczny. W hospicjum w kaplicy szpitalnej odprawiane są msze za dusze naszych zmarłych, organizowane są również koncerty. W każdej chwili rodziny mogą korzystać z pomocy psychologów.
Profesor Łuczak jest człowiekiem medialnym, potrafi w telewizji i radio mówić o hospicjum, o cierpieniu, o śmierci, o problemach związanych z zapewnieniem odpowiedniego standardu pobytu w Hospicjum. Dzięki Profesorowi Ludzie dobrej woli, firmy przekazują datki na rzecz hospicjum. Dzięki tym datkom możemy pochwalić się, że pracujemy w hospicjum na światowym poziomie.

Dobrze, że istnieją tacy ludzie jak Profesor Jacek Łuczak, którzy ułatwiają młodym lekarzom i nie tylko, rozwój, ale i kształtują charaktery oraz pozwalają spojrzeć na problemy śmierci, nie jak na porażkę zawodową, ale jako na kolejny etap w życiu innych i swoim. Na pewno dzięki swojej działalności i pracy pokazał, że Hospicjum, to nie „umieralnia”, tylko miejsce potrzebne i niezbędne we współczesnym świecie. Pokazał, że Hospicjum świadczy o godnym traktowaniu ludzi chorych i umierających.

Autor: Romuald Klekowicki